Okręty patrolowe typu Darussalam

brunejskie okręty patrolowe

Okręty patrolowe typu Darussalambrunejskie okręty patrolowe z początku XXI wieku. W latach 2010–2014 w niemieckiej stoczni Lürssen w Vegesack zbudowano cztery jednostki tego typu. Okręty weszły w skład Marynarki Wojennej Brunei w latach 2011–2014. Wszystkie nadal znajdują się w składzie floty i mają status operacyjny (stan na 2020 rok).

Okręty patrolowe typu Darussalam
Ilustracja
Kraj budowy  Niemcy
Użytkownicy  Brunei
Stocznia Lürssen, Vegesack
Wejście do służby 2011–2014
Zbudowane okręty 4
Okręty w służbie 4
Dane taktyczno-techniczne[1][2]
Wyporność standardowa: 1486 ton
pełna: 1625 ton
Długość całkowita: 80 metrów
75 metrów między pionami
Szerokość 13 metrów
Zanurzenie 3–3,3 metra
Napęd 2 silniki wysokoprężne MTU o łącznej mocy 8,5 MW (11 400 KM)
2 śruby
Prędkość 22 węzły
Zasięg 7500 Mm przy prędkości 12 węzłów
Załoga 54
Uzbrojenie 1 działo uniwersalne Bofors kal. 57 mm lub 1 działko rewolwerowe kal. 27 mm
2 armaty automatyczne kal. 20 mm (2 x I)
4 pociski rakietowe Exocet (2 x II)

Projekt i budowaEdytuj

Okręty patrolowe typu Darussalam zostały zamówione przez rząd Brunei w stoczni Lürssen w Vegesack (projekt o nazwie OPV 80)[1][2]. Patrolowce zamówiono zamiast trzech korwet typu Nakhoda Ragam, które nie zostały odebrane przez Brunei[2]. Przeznaczeniem jednostek są operacje patrolowania i nadzoru morskiego, ochrona infrastruktury brzegowej, operacje abordażowe, wsparcie sił specjalnych i kontrola płytkich wód przybrzeżnych[3]. Okręty są przystosowane do zaopatrywania w morzu i wyposażone w lądowisko dla śmigłowców[3].

Okręty typu Darussalam zostały zwodowane w latach 2010–2013[2].

Okręt Stocznia Wodowanie Wejście do służby Los
Darussalam” (06) Lürssen marzec 2010 14 czerwca 2011 w służbie (2020)
Darulehsan” (07) wrzesień 2010
Darulaman” (08) 6 stycznia 2011 12 grudnia 2011
Daruttaqwa” (09) 24 sierpnia 2013 9 maja 2014

Dane taktyczno-techniczneEdytuj

 
Rampa rufowa i łódź hybrydowa na „Darulaman

Jednostki typu Darussalam są okrętami patrolowymi o długości całkowitej 80 metrów (75 metrów między pionami), szerokości 13 metrów i zanurzeniu 3–3,3 metra[1][2]. Wyporność standardowa wynosi 1486 ton, zaś pełna 1625 ton[1][3]. Okręty napędzane są przez dwa silniki wysokoprężne MTU 12V 1163 TB93 o łącznej mocy 8,5 MW (11 400 KM), poruszające poprzez wały napędowe dwoma śrubami o zmiennym skoku[1][3][a]. Maksymalna prędkość jednostek wynosi 22 węzły[1][3]. Zasięg wynosi 7500 Mm przy prędkości 12 węzłów[1][2].

Uzbrojenie artyleryjskie jednostek składa się z dziobowego działa uniwersalnego Bofors SAK-57 Mk 3 kalibru 57 mm L/70 (na trzech pierwszych okrętach; czwarty – „Daruttaqwa” – ma w tym miejscu działko rewolwerowe Rheinmetall MLG 27 kalibru 27 mm L/63) oraz dwóch pojedynczych armat automatycznych GAM-B01 kalibru 20 mm L/90[1][2]. Uzbrojenie rakietowe stanowią dwie podwójne wyrzutnie przeciwokrętowych pocisków rakietowych Exocet MM40 Block 3[1][2].

Wyposażenie radioelektroniczne obejmuje dwa radary nawigacyjne Furuno, radar dozoru powietrznego i nawodnego Terma Scanter 4100, radar kierowania ogniem Thales Sting EO Mk 2, system walki elektronicznej EDO ES-3601 i głowicę elektrooptyczną Zeiss MEOS II[1][2]. Na okrętach zamontowano też dwie wyrzutnie celów pozornych Terma SKWS DL-6O[1][2]. Jednostki wyposażone są także w dwie łodzie hybrydowe – dziesięciometrową (umieszczoną na rampie rufowej) i czterometrową, obsługiwaną przez żurawik; na rufie znajduje się też lądowisko dla śmigłowca o masie do 11 ton, z możliwością uzupełnienia paliwa przez statek powietrzny[1][3].

Załoga pojedynczego okrętu składa się z 54 oficerów, podoficerów i marynarzy[1][b].

SłużbaEdytuj

Okręty patrolowe typu Darussalam („Darussalam”, „Darulehsan”, „Darulaman” i „Daruttaqwa”) zostały wcielone do służby w Marynarce Wojennej Brunei w latach 2011–2014[2]. Jednostki otrzymały numery burtowe 06–09[1][2]. Wszystkie cztery okręty nadal znajdują się w składzie floty i mają status operacyjny (stan na 2020 rok)[2].

UwagiEdytuj

  1. Gogin 2021 ↓ podaje, że moc siłowni wynosi 11 560 KM.
  2. Gogin 2021 ↓ podaje, że załoga liczy 58 osób, z możliwością zaokrętowania dalszych 50, zaś OPV 80 2021 ↓ podaje liczebność załogi 40 + 18 osób.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l m n Saunders 2015 ↓, s. 88.
  2. a b c d e f g h i j k l m Gogin 2021 ↓.
  3. a b c d e f OPV 80 2021 ↓.

BibliografiaEdytuj